Без валохкае прыхі ня жыміш і цыхі! А чыпогі і папрэва.
(Каворная сьвішнасьць)

— Чурой пендрыш, шапялюга? Ня дзюпіш вытры, апега беспальдзявы?

— Пендру чурой — ня жыцелава вара! І не шапялюга гыц, а дзялокі цыгляр зь Церапошчыны. Каверны цыгляю. Чыпогі фурныя базору.

— Хух! Зь Церапошчыны?! А гачом пых беспальдзявы, га? Прыхі пашывелыя папірыш. Шывельнік кульдзяны! Пагурху вотрыш?

— Ны ня дзюп, цуп прыхі не валохкія. Дзюп на гыцаву гушнасьць. Цыглярам ляпэрыстыя прыхі без галогі!

— Ня чыба пуцырыць, шывельнік. Дзялокія цыгляры ў гавых Авоклых Пухлах найфурчастыя саборы багожаць. Пы цуп, гавой хамору, у ныю пашывелую Церапошчыну, бо перах зыперваў налемзаю! Дзюры хапішней, шчыр! Ых-ых-ых!

— Хух! Тацерыў гыц ныя Авоклыя Пухлы!

— Хамору, шапялюга!

Пы невалохка прышаны цыгляр правытрыў чыпогі ў Авоклых Пухлах.