Вера Бурлак. Марозіва

Адзін хлопчык маленькі
Зьеў замнога марозіва,
І ягоныя ножкі
Ператварыліся ў нозіва,

А ручкі – у ручыва,
А вочкі – у вочыва,
А нос – у носіва,
А пуза – у пузіва.

А трусікі – у трусіва,
А боцікі – у боціва,
А зубкі – у зубіва,
А роцік – у роціва,
А пяткі – у пяціва,
А косткі – у косьціва,
А валасы – у валосіва,
А сьлёзы – у сьлёзіва.

Навошта, навошта
Ён зьеў столькі марозіва?!