Таццяна Нядбай. Рызыка, а не рыза…

рызыка, а не рыза – мая другая натура
візавая свабода забірае ў палон
мне – заставацца з племем качэўнікаў і трубадураў
і ў бітве з клаўстрафобіяй ставіць усё на кон

і бяздомным сабакам злізваю хмары з лужаў
смела бяру цукеркі ў незнаёмых мужчын
і надзяваю шкарпэткі, калі за вакном сцюжа
і не вылажу з ложка без дастатковых прычын

марнае, а не мара свярбіць і свідруе болем
не спакушае бляск і багацце вітрын
рай – гэта не там, дзе – усяго даволі
рай – гэта калі цішыня ўнутры