Ігар Канановіч. Астэроід

У перакладзе на чалавечую

Хай вабяць зноў магутных зорак галасы—
Не даспадобы мне сістэм трывалых межы.
Я —астэроід. Я —Сусвету блудны сын.
Я ў вечным пошуку. Жыву, а не залежу.

Непадуладная фантазіі краса
Перада мной. Майго жыцця святая мэта.
Я —астэроід. Валацуга і карсар.
І, можа, толькі геніяльная камета

Мяне прымусіла б нядоўга паслужыць.
Але парушыцца чарговая прысяга...
Я —астэроід. Я інакш не ўмею жыць.
І гімнам вольнаму —нянавісць і павага...

Я — астэроід. Незалежны, моцны рух.
Я — скамянелая энергія палёту.
І, гравітацыі чужой парваўшы круг,
Ператвараюся ў свабоды вечнай ноту...