Андрэй Адамовіч. Яна ведае пахі сноў...

яна ведае пахі сноў у іх збірае каноплі на смак
вільгаць гэтага лета льецца наўпрост адтуль
на вячэру ў яе кава і халодны ліванскі гашыш
яна не ведае лэдзі гадывы не думае пра стоўнхэндж
камары джаляць яе ў вочы ёй справы няма да іх
сэрца б’ецца на шыі яе лічбаю недасяжнай платону
яна ведае показкі жыватом і грудзямі жэстамі
валасы яе памятаюць як зніштажаць лісабон
рудое цунамі на яе галаве тэорыя суперструн
яна не ведае словаў затое трымае ў руцэ матыў
маку віры ў паветры чакае з поўдня ад ранку
па скуры яе можна чытаць гісторыю гэтага свету
яна ведае што жыццё толькі вада ў келіху існага
яна ведае што час кажан і не бачыць ён удзень
яна ведае што сэнс звон які заўсёды нясуць за ёй
яшчаркі грэюцца на яе скуры
думкі яе метастазамі ахопліваюць свет
яе аўтограф вусціш пасля біг бэнгу
яе гадзіннік стаіць але аднойчы пакажа час
яе імя арыядна крычала на наксасе
яна п’е нераспушчаны спірт
яна ідзе басанож па чыгунцы
яна кажа рыфмаваным ямбам
яна падае на ложак як ноч на аул
яна трымае руку на ўлонні як за спінаю шыбенік
яна не памятае правілаў але знае эндшпіль
Тэксты


Таўсціла і лешч (урывак з навелы)

Дзень паэзіі
Падчас чакання букалічнае элегіі
Кантрапункты
Не будзіце яе
Я хацеў бы жыць на востраве…
Яна ведае пахі сноў…
Шостае вяртанне
Каляднае
Айцец Піё думае пра СПА
Хайдэгер Лох
Гэта зімо нвт мае врш сталі крцейшы…
Я сёння зайшоў у Вікіпедыю…
Калі паміраюць паэты…
Верш на Свабоду
Выходзіш на двор з разбітымі кулакамі…
Мае яйцы
Беларуская мова Ш.

Смерці дзень

Смерць у Вільні
Воўк
Калі паедзеш да мяне, малы, цягніком на поўнач...
Мой Хрысце, табе прывітанне ў Тора-Бору і ў Гаўтаму...
Хрыстова пупавіна
Малако
Італійцы
Габрыель Гарсія Маркес
Заўсёды твой, маленькі Хуан Пабла
Цвік, каторы заўсёды з табою
Новае жыццё
Нават самымі спякотнымі…
Барбі і Кен шацкага разліву
Халат
Паўгода
Хвалі
Баба Мароз і чырвоны стос
Замовы
Ад крызісу

Дзень паэзіі смерці дзень

Дзень паэзіі смерці дзень

Відэа


Цвік, каторы заўсёды з табою