Цвік, каторы заўсёды з табою

Вось вам цвік у кардыяграме – Джамалунгма, якою лякаюць любое сэрца,
тое, што Юстас у радыёграме Алексу перадаў, перахітрыўшы немцаў.

Вось ты ўжо і думаеш, чытач, недакладны рытм, і кудысьці рыфма
саскачыла, можа і ненадоўга, такі сабе гераіншчык з надзеямі.

А, ведаеш, чытач, мне похер, бо тут і цяпер будзе ня баю-бай,
але сапраўдны мужчынскі верлібр з яйцамі, будзе, карацей, за што патрымацца.

Вось таму я і пачаў пра цвік. Ён быў напраўду стары,
не таму што іржавы, а таму, што каваны, даўгі, квадратны.

Я знайшоў яго на апошняй пляцоўцы, на высакосьці ў вежы
кляштара францысканцаў\бенедыктынцаў\селізіянцаў
у вёсцы Друя.

А побач з цвіком, вялікім, каваным ляжала галава анёла,
уся ў пыле. Яна была з мурмару і без вачэй у вачніцах.

А як я здагадаўся, што гэта была галава менавіта анёла?
ну, па-першае, я быў у кляштары францысканцаў\бенедыктынцаў\селезіянцаў
у самае высакосьці вежы –
хто б сюды яшчэ заляцеў.

Па-другое, цела з крыламі – хаця якое ў анёлаў цела? –
ляжала побач. І вось я ўзяў цвік у правіцу, а галаву – у левіцу.

І вырашаў, што лепш скрасьці – галаву або цвік?
І як не патрапіць зь імі на вочы францысканцам\бенедыктынцам\селезіянцам?

А пасьля проста кінуў галаву назад у пыл, а цвік
засунуў за пас. І нармальна сабе даехаў дадому.
І, можа, ніколі ў жыцці больш не бачыў францысканцаў\бенедыктынцаў\селезіянцаў.

А пасьля гэты цвік кудысьці зьнік. Можа, на ім і цяпер
вісіць адзін з партрэтаў у маім пакоі: Крапіва Кандрат, Кардынал Казімір, Кардынале Клаўдыя.

І я магу нават зладжваць сапраўдны лахатрон –
хутка перавешваць гэтыя партрэты і спрачацца на ўсе мае ганарары,
што ніводзін лох не здагадаецца, які партрэт вісіць на цвіку старым, каваным, скрадзеным.

Напраўду, я ня ведаю, куды гэты цвік падзеўся.

Ня будзем паглыбляцца ў тэму рабаўніцтва, закону, маралі, бля,
скажу табе, чытач, проста: разам з гэтым цвіком з майго жыцця
знікла жанчына, якую я кахаў.

І я ня ведаю, куды яна падзелася.

Можа, яна і прыхапіла гэты цвік, стары, каваны.
Тэксты


Таўсціла і лешч (урывак з навелы)

Дзень паэзіі
Падчас чакання букалічнае элегіі
Кантрапункты
Не будзіце яе
Я хацеў бы жыць на востраве…
Яна ведае пахі сноў…
Шостае вяртанне
Каляднае
Айцец Піё думае пра СПА
Хайдэгер Лох
Гэта зімо нвт мае врш сталі крцейшы…
Я сёння зайшоў у Вікіпедыю…
Калі паміраюць паэты…
Верш на Свабоду
Выходзіш на двор з разбітымі кулакамі…
Мае яйцы
Беларуская мова Ш.

Смерці дзень

Смерць у Вільні
Воўк
Калі паедзеш да мяне, малы, цягніком на поўнач...
Мой Хрысце, табе прывітанне ў Тора-Бору і ў Гаўтаму...
Хрыстова пупавіна
Малако
Італійцы
Габрыель Гарсія Маркес
Заўсёды твой, маленькі Хуан Пабла
Цвік, каторы заўсёды з табою
Новае жыццё
Нават самымі спякотнымі…
Барбі і Кен шацкага разліву
Халат
Паўгода
Хвалі
Баба Мароз і чырвоны стос
Замовы
Ад крызісу

Дзень паэзіі смерці дзень

Дзень паэзіі смерці дзень

Відэа


Цвік, каторы заўсёды з табою