Нарадзілася ў горадзе Вілейка. Там і пражыла першыя 16 год свайго жыцця. Наступныя пяць год вучылася эканоміцы ў Мінску, скончыла "Наргас". Пасля гэтага нічым пэўным не займалася, рабіла то гэта, то тое, нідзе на доўгі час не затрымлівалася... Апошнія тры гады "асела" ў журналістыцы, што будзе далей — пакуль не ведае.

Наста кажа, што сюжэты для творчасці падказвае ёй уласнае жыццё, таму прыдумляць нічога не трэба. Усе ейныя творы ў той ці іншай ступені аўтабіяграфічныя, нават калі напісанае насамрэч ніколі не адбывалася.



А мне хочацца жыць, нават калі не хочацца жыць
А я спала са сваёй інстытуцкай сяброўкай
Алеся
Букашка
Вілейка. Дубаўка. Раніца
Галава-жбан
Давай подумаем, нам надо что-то делать
Дождж
Ехала сёння ў набітым людзьмі тралейбусе
Казка
Калі недасканаласць свету
Калі ў вачох цямнее
Лета
Маляваць усю ноч
Мама, спі
Мілан. Вечар
Мы крочылі побач
Не спасут ни фотографии, ни письма
Непазбежна вясны наступства
Паглядзі, на каго ты падобная
Падарожжа ў Егіпет
Сяджу каля тэлэвізара
Шмат хто мне кажа
Што мне рабіць з табой
Я ведаю, што так і будзе
Я называў цябе заяц
Яна і Лагоды